Sam ziet er echt goed uit

We hebben net een lang skype-gesprek gehad met Dries en een interview gezien met Sam over Pat Moon.  De Gorge waar Pat Moon tegen een boom gekwakt is, is een lange afdaling waar je van de ene kant van de rivier naar de andere kant heen en weer geslingerd wordt en zeer geconcentreerd moet zijn. Bovendien waren de weersomstandigheden zeer zwaar. Sam en Pat waren eerder elkaar al tegengekomen en beiden waren al met hun slee en hun honden gekanteld en vier meter gebengeld en zo. Pat had gevraagd aan Sam of het nog ver was en of het parcours zou verbeteren.  Sam had gezegd dat het tot in Rohn van hetzelfde was en dat ze wel happy en rollercoastend in Rohn zouden geraken.  Enkele mijlen verder zag hij echter Pat liggen, zijn ogen  naar boven kijkend in het ijle starend en zijn hoofd in bloed. Sam voelde onmiddellijk dat het niet goed was maar blijkbaar was Pat snel weer bij zijn positieven. Sam heeft Pat dan op het zitje van zijn slee gezet  en hem vier mijl verder gevoerd, ondertussen voortdurend tegen hem pratend en checkend of alles goed was.  Hij was blij van hem in goede handen te kunnen overdragen en Pat met het vliegtuig te laten wegbrengen.  Het eerste wat hij vroeg toen hij in Rohn aankwam was "hoe is het met Pat".  Gelukkig alles was goed.  Zo heroïsch was het nu ook weer niet hé.

Dan zijn rem.  Dries wist ons te vertellen dat Sam in Rohn direct een nieuwe rem had laten overkomen en gelukkig was die er 12 uur later al.  Die rem zou dus volledig hersteld zijn. In die afdaling in de Gorge breken veel sledes zegt Dries.  En ook "eens in Rohn is het moeilijkste en het gevaarlijkste achter de rug".  "De Yukonquest is nog veel moeilijker en zwaarder.  Waar ze ons daar allemaal door laten trekken met de honden... het is ongelooflijk".

De weersomstandigheden.  Hoge losse diepsneeuw van 30 tot 40 cm.  De honden hebben getraind op vlakke sneeuw en zijn dit dus niet gewoon.  Ze moeten hun pootjes iedere keer hoog omhoog heffen om erdoor te geraken en dit belast de schouders.  Dit is de reden dat Sam reeds drie hondjes heeft moeten achterlaten. Ze zijn jong en nog niet zo ontwikkeld waardoor ze het moeilijk hebben in die omstandigheden.  Voor Rohn waren er een viertal hondjes die het zeer moeilijk hadden en het zag eranaar uit dat Sam ze zou moeten achterlaten.  Dries zegt dat de lange rust hen blijkbaar goede heeft gedaan waardoor ze toch nog in de race zitten.

Het deed zoveel deugd om Dries te horen en zijn trouwe vriendschap voor Sam te voelen.  Tot maandag in Anchorage Dries.  Leuk dat we elkaar daar kunnen treffen.

En man wat voelt het goed om Sam te zien op de filmpjes.  Hij zit in volle kracht, straalt en geniet met volle teugen.  Het is een heel andere Sam dan in de Yukon Quest waar hij er echt moe uitzag. 

Voor de mensen van de MS-Liga.  Het logo race4ms wordt volledig in close-up enkele lange seconden in beeld gebracht.  De Amerikanen kennen de actie.  Nu de Belgen nog.  Dus nog eens een warme oproep aan alle supporters om de actie bekend te maken. 

Leerlingen maak uw leerkachten wakker.  Leerkrachten maak uw leerlingen wakker. 

Dank iedereen voor de vele steun.  Zondagochtend gaan we Sam achterna. 

Bart en Brigid